WEBVTT

00:26.443 --> 00:28.737
‫مایکل، حدس بزن چی شده؟

00:28.737 --> 00:31.698
‫یکی داره اسباب‌کشی می‌کنه میاد تو خونه‌ی اون‌ور خیابون.

00:32.281 --> 00:34.409
‫- واقعاً؟
‫- آره. بیا ببین.

00:38.247 --> 00:39.748
‫اوناهاش، کامیون اسباب‌کشی.

00:40.374 --> 00:43.252
‫عالیه! بالاخره قراره همسایه‌های جدید داشته باشیم.

00:43.252 --> 00:45.838
‫- می‌خوای بریم ببینیم می‌تونیم باهاشون آشنا بشیم؟
‫- آره!

00:45.838 --> 00:47.464
‫صبر کن، همین الان؟

00:53.053 --> 00:55.264
‫ولی ما که نمی‌دونیم اونا چطور آدمایی هستن.

00:58.559 --> 00:59.977
‫یالا دیگه، مایکل!

01:01.186 --> 01:02.479
‫باشه، اومدم.

01:13.115 --> 01:14.783
‫من همین الان با کارگرها حرف زدم.

01:14.783 --> 01:17.369
‫گفتن اون خانواده تا فردا نمیان اینجا.

01:17.369 --> 01:18.745
‫آره.

01:18.745 --> 01:22.332
‫باید یه روز کامل صبر کنیم تا بفهمیم اونا کی هستن.

01:22.332 --> 01:24.001
‫یعنی بچه‌ هم دارن؟

01:24.877 --> 01:26.712
‫یعنی حیوون خونگی هم دارن؟

01:26.712 --> 01:29.256
‫یعنی دایناسور خونگی دارن؟

01:29.840 --> 01:32.467
‫مطمئن نیستم دایناسور خونگی داشته باشن،

01:32.467 --> 01:36.180
‫ولی یه راه بلدم که بفهمیم آیا بچه‌ای دارن که بتونیم باهاش دوست بشیم یا نه.

01:36.180 --> 01:39.057
‫واقعاً؟ چطوری؟

01:39.057 --> 01:42.853
‫ما می‌تونیم با دقت کردن و پیدا کردن سرنخ‌های درست، هر چیزی که لازم باشه

01:42.853 --> 01:45.647
‫در مورد همسایه‌های جدیدمون بفهمیم.

01:45.647 --> 01:49.026
‫سرنخ؟ مثل کارآگاه‌ها؟

01:49.026 --> 01:53.238
‫مثل کارآگاه‌هایی که دارن تحقیق می‌کنن آیا قراره دوستای جدیدی به محله‌مون بیان یا نه.

01:53.238 --> 01:55.699
‫آماده‌ای که این پرونده رو حل کنی، کارآگاه کارل؟

02:00.913 --> 02:04.249
‫من یه جعبه می‌بینم. به نظر میاد اسباب‌بازیه.

02:04.249 --> 02:06.251
‫اسباب‌بازی؟ حتماً بچه‌ست.

02:06.251 --> 02:07.711
‫حالا یه دوچرخه می‌بینم.

02:07.711 --> 02:10.130
‫دوچرخه‌ی بزرگ یا کوچیک؟

02:10.130 --> 02:12.382
‫بزرگ‌تر. اندازه‌ی مایکل.

02:12.382 --> 02:14.301
‫یه دوچرخه‌ی کوهستانه.

02:14.301 --> 02:17.179
‫این یعنی یه بچه‌ی بزرگ‌تر هم‌سن من داره میاد اینجا.

02:17.179 --> 02:18.722
‫چقدر باحال می‌شه!

02:18.722 --> 02:21.600
‫تا حالا هیچ بچه‌ی هم‌سن منی تو این خیابون نبوده.

02:21.600 --> 02:25.312
‫من یه جعبه‌ی دیگه می‌بینم که یه چیز گرد ازش زده بیرون.

02:25.312 --> 02:28.607
‫یه توپ بسکتباله!

02:28.607 --> 02:31.151
‫عالیه! این بچه ورزش دوست داره.

02:31.151 --> 02:33.612
‫داره همینطور بهتر و بهتر می‌شه.

02:33.612 --> 02:34.988
‫چی بهت گفتم، کارل؟

02:34.988 --> 02:37.699
‫ما قراره قبل از اینکه حتی این همسایه‌های جدید رو ببینیم،

02:37.699 --> 02:39.368
‫همه‌چیز رو در موردشون بفهمیم.

02:39.368 --> 02:41.662
‫واو! من یه پیانو می‌بینم!

02:42.496 --> 02:43.914
‫و حالا می‌بینم...

02:43.914 --> 02:47.209
‫سلام کارل. به نظر میاد درگیر یه ماموریت مهمی.

02:49.002 --> 02:50.295
‫استیل‌واتر!

02:51.129 --> 02:53.757
‫ما داریم مثل کارآگاه‌ها دنبال سرنخ می‌گردیم.

02:53.757 --> 02:55.425
‫چقدر هیجان‌انگیز.

02:56.426 --> 02:58.053
‫چه جور سرنخ‌هایی؟

02:58.053 --> 03:00.722
‫سرنخ‌هایی در مورد همسایه‌های جدیدی که دارن اسباب‌کشی می‌کنن.

03:00.722 --> 03:03.350
‫شما هم می‌خواین با ما کارآگاه بشین، استیل‌واتر؟

03:04.518 --> 03:06.144
‫به نظر باحال میاد،

03:06.144 --> 03:09.231
‫ولی من ترجیح می‌دم غافلگیر بشم

03:09.231 --> 03:12.150
‫و یه کم هم کار باغبونی دارم که باید انجام بدم.

03:12.150 --> 03:15.988
‫منتظر می‌مونم تا بعداً در مورد ماجراجویی‌هاتون بشنوم.

03:15.988 --> 03:18.198
‫باشه. خداحافظ، استیل‌واتر.

03:22.411 --> 03:24.037
‫و اون توپ بسکتباله یادتونه؟

03:24.037 --> 03:27.207
‫این یعنی این بچه خیلی اهل ورزشه، درسته؟

03:28.125 --> 03:31.003
‫فکر کنم فردا می‌فهمیم. میشه لطفاً یه سیب به من بدی؟

03:31.003 --> 03:34.673
‫ولی ما هیچ چوب بیسبالی تو جعبه‌های اسباب‌کشی ندیدیم.

03:36.633 --> 03:41.138
‫اوه-اوه. نکنه این بچه فقط بسکتبال دوست داشته باشه و از بیسبال خوشش نیاد؟

03:41.847 --> 03:43.432
‫من تو بسکتبال خیلی خوب نیستم.

03:44.141 --> 03:47.311
‫و این بچه دوچرخه‌ی کوهستان داره، ولی مال من دوچرخه‌ی شهره.

03:47.311 --> 03:50.397
‫نکنه بخوان برن تو مسیرهای کوهستانی دوچرخه‌سواری و من نتونم باهاشون برم؟

03:51.231 --> 03:54.193
‫و اون پیانو هم یعنی اونا کلاس پیانو می‌رن،

03:54.193 --> 03:55.777
‫ولی من هیچ سازی نمی‌زنم.

03:55.777 --> 03:57.487
‫من حتی نت خوندن هم بلد نیستم.

03:58.238 --> 03:59.239
‫اوه، نه.

03:59.239 --> 04:03.535
‫این تنها بچه‌ی هم‌سن منه تو این خیابون، ولی نکنه از من خوشش نیاد؟

04:03.535 --> 04:05.329
‫نکنه من از اون خوشم نیاد؟

04:06.955 --> 04:08.165
‫تو چی فکر می‌کنی، ادی؟

04:09.541 --> 04:12.377
‫چرا نمی‌ری با استیل‌واتر حرف بزنی، مایکل؟

04:12.377 --> 04:13.420
‫آره.

04:15.255 --> 04:16.548
‫شاید باید همین کار رو بکنم.

04:22.763 --> 04:27.142
‫مایکل، تو که توده‌ی کمپوست من رو یادت میاد، مگه نه؟

04:27.142 --> 04:30.312
‫حتماً. همونجایی که همه‌ی شاخ و برگ‌های گیاه‌ها و باقی‌مونده‌های آشپزخونه‌تون رو می‌ریزین

04:30.312 --> 04:31.730
‫و اونا تبدیل به خاک جدید می‌شن.

04:31.730 --> 04:33.649
‫دقیقاً.

04:33.649 --> 04:36.693
‫بیا یه نگاه به چیزی که کشف کردم بنداز.

04:39.738 --> 04:41.907
‫جونه‌های کوچولو.

04:41.907 --> 04:43.992
‫فوق‌العاده نیستن؟

04:43.992 --> 04:47.579
‫گاهی وقتا وقتی میوه‌ها و سبزیجات قدیمی رو کمپوست می‌کنیم،

04:47.579 --> 04:52.626
‫تخمه‌های داخل اون باقی‌مونده‌ها جوونه می‌زنن و گیاه‌های جدیدی می‌سازن.

04:53.335 --> 04:55.504
‫قراره چه جور گیاه‌هایی بشن؟

04:55.504 --> 04:59.049
‫قسمت باحالش همینه. ما هیچ ایده‌ای نداریم.

04:59.049 --> 05:02.052
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که صبر کنیم و ببینیم.

05:03.220 --> 05:06.598
‫راستش من می‌خواستم در مورد یه چیزی باهاتون حرف بزنم.

05:07.224 --> 05:09.685
‫تو می‌تونی در مورد هر چیزی با من حرف بزنی، مایکل.

05:09.685 --> 05:12.938
‫من فقط در مورد این همسایه‌های جدید خیلی نگرانم.

05:15.524 --> 05:19.152
‫اولش، دوچرخه و توپ بسکتبال و پیانو رو دیدم

05:19.152 --> 05:22.447
‫و خیلی هیجان‌زده شدم که یه بچه‌ی هم‌سن من داره میاد اینجا.

05:22.447 --> 05:26.869
‫ولی بعدش شروع کردم به فکر کردن، «نکنه هیچ چیز مشترکی با هم نداشته باشیم؟

05:26.869 --> 05:28.412
‫نکنه نتونیم با هم دوست بشیم؟»

05:30.163 --> 05:35.544
‫به نظر میاد داری از چیزهایی که می‌بینی کلی ایده می‌گیری

05:35.544 --> 05:38.422
‫در حالی که هنوز حتی این همسایه‌ی جدید رو ندیدی.

05:38.422 --> 05:42.301
‫این مثل این می‌مونه که تصمیم بگیریم این جونه‌ها چه جور گیاه‌هایی هستن

05:42.301 --> 05:45.137
‫قبل از اینکه میوه‌شون رو ببینیم.

05:47.222 --> 05:48.807
‫می‌دونم، حق با شماست.

05:48.807 --> 05:50.851
‫ولی سخته که آدم فکر و خیال نکنه.

05:50.851 --> 05:55.314
‫دوست دارم یه قصه برات تعریف کنم در مورد زمانی که آدم‌ها فقط بر اساس

05:55.314 --> 05:58.275
‫چیزهایی که می‌دیدن، قضاوت می‌کردن.

06:05.574 --> 06:08.452
‫ایکیو، یه کتاب‌فروش فروتن،

06:08.452 --> 06:12.039
‫یه روز یه ردای زیبا به ارث برد.

06:12.039 --> 06:17.211
‫اون از بهترین ابریشم ساخته شده بود و با نخ طلا روش گلدوزی شده بود.

06:17.211 --> 06:19.630
‫منظره‌ی خیره‌کننده‌ای بود.

06:20.672 --> 06:24.635
‫اولین باری که ایکیو رداش رو تو خیابون پوشید،

06:24.635 --> 06:26.887
‫خیلی‌ها متوجهش شدن.

06:26.887 --> 06:30.432
‫حتی آدم‌هایی که شاهزاده رو می‌شناختن.

06:30.432 --> 06:34.645
‫باید بگم، چه ردای شگفت‌انگیزی.

06:35.145 --> 06:37.981
‫شما باید امشب به مهمونی شاهزاده بیاین.

06:39.274 --> 06:43.278
‫مطمئنم تو یه همچین مهمونی‌ای با کلی آدم جالب آشنا می‌شم.

06:43.278 --> 06:45.489
‫- من اونجا خواهم بود.
‫- عالیه.

06:48.450 --> 06:52.496
‫ایکیو با پوشیدن رداش به مهمونی رسید

06:52.496 --> 06:54.790
‫و فوراً ازش استقبال شد.

07:00.087 --> 07:03.966
‫در طول شب ایکیو سعی کرد مهمون‌ها رو

07:03.966 --> 07:06.343
‫با جذابیت و خردش تحت تاثیر قرار بده،

07:07.469 --> 07:11.056
‫ولی به نظر می‌رسید همه بیشتر به ردا علاقه دارن.

07:12.766 --> 07:16.937
‫حق با تو بود. ردای ایکیو واقعاً باشکوهه.

07:16.937 --> 07:19.731
‫چه پارچه‌ی نفیسی.

07:19.731 --> 07:24.403
‫و ما کلی مکالمه‌ی جالب با شما داشتیم، ایکیو.

07:24.403 --> 07:26.405
‫امیدوارم هفته‌ی بعد هم بیاین.

07:29.366 --> 07:32.995
‫همه با من خیلی مهربون بودن. نمی‌تونم برای مهمونی بعدی صبر کنم.

07:33.495 --> 07:36.582
‫اون با احساس خیلی خاصی به خونه رفت.

07:38.292 --> 07:41.587
‫هفته‌ی بعد، ایکیو رداش رو نپوشید

07:41.587 --> 07:45.174
‫چون می‌ترسید اگه زیاد بپوشدش، خراب بشه.

07:46.842 --> 07:52.848
‫پس، هفته‌ی بعد به جاش لباس‌های ساده‌ی هر روزش رو پوشید.

07:53.473 --> 07:56.476
‫این بار، وقتی به مهمونی رسید...

08:01.148 --> 08:04.818
‫- ولی من دعوت‌نامه دارم.
‫- حتماً اشتباه می‌کنی.

08:04.818 --> 08:06.778
‫خودتون منو دعوت کردین.

08:06.778 --> 08:08.697
‫فکر می‌کنم اگه اینطور بود یادم می‌موند.

08:15.120 --> 08:18.207
‫ایکیو به لباس ساده‌ش نگاه کرد

08:18.207 --> 08:20.584
‫و شروع به فکر کردن کرد.

08:22.503 --> 08:25.672
‫اون بعدش با پوشیدن رداش به مهمونی برگشت

08:25.672 --> 08:29.468
‫و بلافاصله همون مهمون‌هایی ازش استقبال کردن

08:29.468 --> 08:31.803
‫که همین چند لحظه پیش راهش نداده بودن.

08:31.803 --> 08:35.015
‫هورا! ایکیو برگشت.

08:39.727 --> 08:43.690
‫ما تمام شب منتظر بودیم تا شما و ردای فوق‌العاده‌تون بیاین.

08:43.690 --> 08:48.362
‫در اون لحظه، خرد و دانایی به سراغ ایکیو اومد.

08:52.241 --> 08:54.910
‫ایکیو، چرا داری ردای زیبات رو در میاری؟

08:54.910 --> 08:58.956
‫تا بتونین بدون من از همراهیش لذت ببرین.

08:58.956 --> 09:01.291
‫من فکر می‌کردم مهمون خوش‌آمدی اینجا هستم،

09:01.291 --> 09:05.379
‫ولی الان می‌دونم که شما فقط یه ردا رو دعوت کرده بودین.

09:08.131 --> 09:11.635
‫با این حرف، اون رداش رو روی صندلی گذاشت

09:11.635 --> 09:14.096
‫و به خونه پیش کتاب‌هاش رفت،

09:14.096 --> 09:18.684
‫که برای ایکیو، هم‌نشین‌های خیلی خوش‌آمدتری بودن.

09:28.569 --> 09:30.821
‫همه‌ی آدمای تو مهمونی فکر می‌کردن ایکیو رو می‌شناسن

09:30.821 --> 09:34.241
‫فقط به خاطر ردایی که پوشیده بود، به جای اینکه خود واقعیش رو بشناسن.

09:35.117 --> 09:37.077
‫منم دارم همین کار رو می‌کنم، مگه نه؟

09:37.077 --> 09:40.247
‫فکر می‌کنم همسایه‌ی جدید رو می‌شناسم فقط با نگاه کردن به وسایلش.

09:41.039 --> 09:43.917
‫چیزهای زیادی هست که ما از روی ظاهر نمی‌تونیم بفهمیم.

09:43.917 --> 09:49.464
‫اغلب اوقات غافلگیر شدن و وارد شدن به هر آشنایی جدیدی

09:49.464 --> 09:53.051
‫با ذهن و قلب باز، لذت‌بخش‌تره.

09:53.051 --> 09:56.346
‫ممنونم، استیل‌واتر. منم کم‌کم دارم همینطور فکر می‌کنم.

09:57.598 --> 09:59.808
‫من فقط یه سوال دیگه دارم.

09:59.808 --> 10:01.351
‫چیه، مایکل؟

10:01.351 --> 10:04.479
‫شما فردا با من میاین اون طرف تا با بچه‌ی همسایه‌ی جدید آشنا بشیم؟

10:04.479 --> 10:06.523
‫با کمال میل.

10:13.739 --> 10:14.865
‫بزن بریم.

10:23.040 --> 10:25.250
‫- سلام.
‫- سلام.

10:25.250 --> 10:27.669
‫من مایکل هستم و اون طرف خیابون زندگی می‌کنم.

10:27.669 --> 10:29.463
‫سلام مایکل. من مالی هستم.

10:29.463 --> 10:32.341
‫من خیلی امیدوار بودم که بچه‌های هم‌سن ما اینجا زندگی کنن.

10:33.425 --> 10:34.718
‫بسکتبال دوست داری؟

10:35.552 --> 10:37.971
‫شاید بتونیم یه وقتی با هم چند تا توپ بندازیم؟

10:37.971 --> 10:39.890
‫راستش، اون توپ بسکتبال منه.

10:39.890 --> 10:41.808
‫این برادر دوقلوی منه، لئو.

10:41.808 --> 10:43.143
‫هی، از دیدنت خوشبختم.

10:43.810 --> 10:45.312
‫دوقلو؟ وای!

10:46.897 --> 10:50.067
‫من از هیچ بچه‌ی هم‌سن خودم تو این خیابون، یهو رسیدم به دو تا.

10:50.859 --> 10:53.904
‫این دوست منه، استیل‌واتر، که خونه‌ی بغلی زندگی می‌کنه.

10:53.904 --> 10:55.781
‫خوش اومدین، مالی و لئو.

10:55.781 --> 10:58.617
‫مشتاقانه منتظرم که با هردوتون آشنا بشم.

11:00.869 --> 11:02.955
‫ما هم برای آشنا شدن با شما هیجان داریم.

11:02.955 --> 11:06.875
‫جایی که ازش اسباب‌کشی کردیم، هیچ پاندای غول‌پیکری خونه‌ی بغلیمون زندگی نمی‌کرد.

11:09.670 --> 11:12.798
‫واقعاً خوشحالم که اومدی خودت رو معرفی کردی، مایکل.

11:12.798 --> 11:15.884
‫ما یه کم نگران بودیم که بچه‌های این دور و بر چطور آدمایی هستن.

11:15.884 --> 11:17.344
‫منم نگران بودم.

11:17.344 --> 11:20.305
‫ولی الان نمی‌تونم صبر کنم تا محله رو بهتون نشون بدم.

11:20.305 --> 11:21.890
‫چرا همین الان نه؟

11:21.890 --> 11:22.975
‫حتماً!

11:28.105 --> 11:30.983
‫آماده. پرتاب!

11:30.983 --> 11:32.776
‫رفتن که رفتن.

11:33.443 --> 11:34.444
‫آره!

11:34.444 --> 11:36.530
‫- پرتاب خوبی بود.
‫- وای، مال خودت رو نگاه کن، کارل.

11:36.530 --> 11:39.283
‫- تو از همه دورتری.
‫- وای! نگاه کن چطور می‌رن!

12:05.601 --> 12:08.520
‫تموم شد، عمو. خوشنویسی من تموم شد.

12:08.520 --> 12:10.105
‫ممنون برای کمکتون.

12:11.481 --> 12:14.568
‫قلم‌زنی خیلی خوبی بود، کو.

12:15.485 --> 12:17.279
‫این یه عکسه؟

12:17.279 --> 12:18.614
‫حروف چینی‌ان.

12:18.614 --> 12:22.159
‫این هدیه‌ی من به هِدره. اینا اسمش رو هجی می‌کنن.

12:22.159 --> 12:25.037
‫و حالا، وقت کادو کردنشه.

12:30.250 --> 12:32.419
‫اون کاغذ خیلی قشنگه.

12:33.045 --> 12:37.758
‫توی چین، روشی که یه هدیه کادو می‌شه می‌تونه معنی خاصی داشته باشه.

12:39.551 --> 12:42.971
‫کاغذ قرمز برای شانس، و حالا برای روبان طلایی.

12:42.971 --> 12:45.015
‫طلایی به معنی خوشبختیه.

12:45.641 --> 12:49.603
‫و پاپیون‌های صورتی و زرد هم نماد شادی هستن.

12:51.647 --> 12:56.527
‫وای. من فقط براش یه اسباب‌بازی خریدم، ولی خودم کادوش کردم.

12:57.152 --> 12:59.780
‫این خودش یه دستاورد بزرگه، کارل.

12:59.780 --> 13:01.573
‫یه اسباب‌بازی از مغازه؟

13:02.324 --> 13:05.452
‫منم باید همین کار رو می‌کردم؟ اونجوری بهتر بود؟

13:05.452 --> 13:08.330
‫نه. مال تو خیلی باحال‌تره.

13:08.330 --> 13:12.334
‫تو هدیه‌ی هِدر رو خودت درست کردی و خیلی خوشگل هم کادوش کردی.

13:12.334 --> 13:15.587
‫و خیلی زود می‌تونی بهش بدی.

13:18.465 --> 13:20.425
‫آره! هدیه!

13:22.344 --> 13:26.014
‫بادکنک‌ها رو نگاه کن و همه‌ی بچه‌هایی که دارن بازی می‌کنن،

13:26.014 --> 13:27.516
‫و اون همه غذا.

13:28.892 --> 13:32.229
‫به نظر میاد به همه داره حسابی خوش می‌گذره.

13:32.229 --> 13:35.107
‫آره. هی، اِما، وایسا!

13:36.233 --> 13:38.026
‫سلام کو. سلام استیل‌واتر.

13:38.026 --> 13:39.820
‫خیلی خوشحالم که اومدین.

13:39.820 --> 13:41.905
‫تولدت مبارک، هِدر.

13:41.905 --> 13:43.490
‫ممنون، استیل‌واتر.

13:44.074 --> 13:48.245
‫اگه کاری داشتی من همین دور و بر دارم کتاب می‌خونم، کو.

13:48.245 --> 13:49.454
‫خوش بگذره.

13:51.081 --> 13:54.459
‫تولدت مبارک، دوستم. ممنون که منو دعوت کردی.

13:54.459 --> 13:56.044
‫اینو برات آوردم.

13:56.628 --> 13:59.339
‫ممنون. می‌تونی بذاریش اینجا کنار بقیه‌ی هدیه‌ها.

14:02.968 --> 14:05.429
‫یالا. الان می‌خوایم بازی کنیم.

14:07.848 --> 14:10.225
‫اول، «سایمون میگه» بازی می‌کنیم.

14:10.225 --> 14:14.730
‫وقتی سایمون می‌گه یه کاری بکنین، شما باید ازش تقلید کنین و انجامش بدین.

14:14.730 --> 14:18.817
‫اگه سایمون نگه، ولی شما باز هم ازش تقلید کنین، می‌سوزین.

14:18.817 --> 14:20.861
‫این سایمون کیه؟

14:20.861 --> 14:22.654
‫چرا باید هر چی اون می‌گه رو انجام بدیم؟

14:23.697 --> 14:25.282
‫قانون‌ها رو اون درست می‌کنه؟

14:25.282 --> 14:27.826
‫«سایمون میگه» فقط اسم بازیه.

14:28.660 --> 14:30.829
‫سایمون میگه، «به دماغتون دست بزنین.»

14:30.829 --> 14:32.372
‫هان؟

14:32.372 --> 14:35.125
‫سایمون میگه، «روی یه پاتون وایسین.»

14:37.127 --> 14:38.504
‫بالا پایین بپرین.

14:43.842 --> 14:46.637
‫پرش خوبی بود، ولی سایمون که نگفت.

14:46.637 --> 14:47.930
‫شما دو تا سوختین.

14:48.805 --> 14:49.640
‫بیا کو.

14:49.640 --> 14:51.767
‫می‌تونیم از اینجا تا بازی بعدی تماشا کنیم.

14:54.144 --> 14:57.523
‫اردک، اردک، غاز!

14:59.316 --> 15:00.734
‫برو کارل. بگیرش.

15:03.278 --> 15:07.407
‫اردک، اردک، اردک...

15:08.492 --> 15:09.326
‫غاز!

15:09.326 --> 15:11.203
‫- بگیرش، کو!
‫- آره!

15:11.203 --> 15:13.539
‫- برو، برو، کو!
‫- بگیرش، کو!

15:13.539 --> 15:15.332
‫وقتی بهت می‌گن غاز،

15:15.332 --> 15:17.709
‫یعنی باید بلند شی و بدوی.

15:19.002 --> 15:21.505
‫می‌تونم این کار رو بکنم. من دونده‌ی خیلی خوبی‌ام.

15:21.505 --> 15:23.841
‫- من خیلی سریع می‌رم.
‫- برو، کو!

15:23.841 --> 15:26.468
‫- آره!
‫- بگیرش، کو!

15:26.468 --> 15:29.847
‫- برو بگیرش!
‫- نه، از اون طرف.

15:36.520 --> 15:39.064
‫خب، وقت «برقص تا بیفتی» ـه.

15:39.064 --> 15:41.608
‫تا وقتی موسیقی پخش می‌شه، می‌رقصین.

15:41.608 --> 15:44.027
‫و وقتی قطع شد، خشک می‌شین!

15:59.877 --> 16:03.046
‫اوه. ما خشک نشدیم.

16:03.046 --> 16:05.924
‫ما سوختیم، ولی می‌تونیم هنوز اون طرف برقصیم

16:05.924 --> 16:07.843
‫حتی اگه برنده نشیم.

16:10.804 --> 16:13.599
‫آره! آره!

16:17.269 --> 16:20.314
‫حالا وقت هدیه‌هاست.

16:20.314 --> 16:23.400
‫آره! آخ جون، هدیه!

16:27.446 --> 16:29.656
‫داره مال منو باز می‌کنه.

16:31.783 --> 16:33.452
‫کاغذش رو پاره کرد.

16:33.452 --> 16:35.746
‫تو خودت تنهایی کادوش کردی.

16:36.288 --> 16:38.207
‫حالت خوبه، کارل؟

16:38.207 --> 16:41.793
‫ها؟ آره، فقط کاغذ کادوئه.

16:41.793 --> 16:43.712
‫قسمت باحالش هدیه‌ست.

16:44.755 --> 16:47.257
‫وای، یه کامیون. ممنون، کارل.

16:48.675 --> 16:50.219
‫هِدر، مال منو باز کن.

16:52.095 --> 16:53.639
‫- وای.
‫- آره!

17:01.146 --> 17:04.191
‫هدیه‌ی من بعدیه. بهترین خوشنویسیمه.

17:04.191 --> 17:05.901
‫امیدوارم ازش خوشش بیاد.

17:05.901 --> 17:08.444
‫این روبان رنگ مورد علاقه‌ی منه.

17:16.912 --> 17:17.913
‫ممنون، کو.

17:19.039 --> 17:22.041
‫و حالا برای بهترین قسمت. کیک!

17:22.667 --> 17:25.253
‫- آخ جون، کیک!
‫- من عاشق کیکم.

17:43.438 --> 17:44.982
‫عمو استیل‌واتر؟

17:46.608 --> 17:50.070
‫من آماده‌ام که به خونه برم. می‌تونیم لطفاً الان بریم؟

17:53.073 --> 17:57.160
‫البته که می‌تونیم، ولی دوست نداری اول یه کم کیک بخوری؟

17:58.954 --> 17:59.997
‫نه.

17:59.997 --> 18:04.668
‫اونم اشتباه می‌خورم، درست مثل بازی‌ها که اشتباه بازی کردم.

18:04.668 --> 18:06.962
‫من بلدشون نبودم.

18:06.962 --> 18:09.506
‫از هدیه‌ی من خوششون نیومد.

18:10.132 --> 18:12.759
‫شبیه بقیه نبود.

18:12.759 --> 18:14.887
‫باید اسباب‌بازی می‌خریدم.

18:16.555 --> 18:20.893
‫به نظر میاد مهمونی اونطور که امیدوار بودی پیش نرفته.

18:21.810 --> 18:25.939
‫دوست داری یه لحظه بشینی و قبل از اینکه بریم یه قصه بشنوی؟

18:35.490 --> 18:39.494
‫آقای ماهی گِل‌خورک به زندگی زیر آب عادت داشت،

18:39.494 --> 18:44.082
‫ولی اون یه ماهی خاص بود که می‌تونست روی خشکی هم بره.

18:44.750 --> 18:48.337
‫برای همین، وقتی یه دعوت‌نامه گرفت

18:48.337 --> 18:51.965
‫برای اولین جشن تولدش روی ساحل، خیلی هیجان‌زده شد.

18:53.008 --> 18:56.887
‫توی همه‌ی مهمونی‌های زیر آبی که آقای گِل‌خورک رفته بود،

18:56.887 --> 19:00.182
‫مهمون‌ها شیک‌ترین لباس‌هاشون رو می‌پوشیدن.

19:00.974 --> 19:05.187
‫ولی روی خشکی، مهمون‌ها هر چی دلشون می‌خواست می‌پوشیدن.

19:06.563 --> 19:08.398
‫آقای گِل‌خورک!

19:08.398 --> 19:11.360
‫من از خوشحالی بال در آوردم که به جشن تولد من اومدی.

19:11.360 --> 19:13.195
‫قراره خیلی خوش بگذره.

19:13.195 --> 19:16.448
‫با اینکه آقای گِل‌خورک حس می‌کرد وصله‌ی ناجوره،

19:16.448 --> 19:19.952
‫خانم سمندر اصلاً ناراحت به نظر نمی‌رسید.

19:19.952 --> 19:23.413
‫پس، آقای گِل‌خورک شروع به گشتن تو مهمونی کرد.

19:25.082 --> 19:27.709
‫شرط می‌بندم روی خشکی غذاهای خوشمزه‌ای دارن.

19:27.709 --> 19:30.504
‫وای، چه جلبک‌های دریایی رنگارنگی.

19:32.756 --> 19:35.425
‫آقای گِل‌خورک، شما خیلی عزیزین.

19:35.425 --> 19:40.013
‫اونا جلبک دریایی نیستن، عزیزم. اونا ریسه‌های تزئینی‌ان.

19:43.934 --> 19:46.728
‫اوه. واقعاً عذر می‌خوام.

19:46.728 --> 19:49.982
‫اون از خوردن تزئینات حس خیلی بدی داشت،

19:50.649 --> 19:55.612
‫ولی تصمیم گرفت سعی کنه و با بقیه‌ی مهمون‌های جشن آشنا بشه.

19:57.239 --> 20:01.451
‫و این اولین مهمونی من روی خشکیه. باشکوه نیست؟

20:03.579 --> 20:07.207
‫وای، آقای گِل‌خورک، شما واقعاً یه چیز دیگه‌ای هستین.

20:07.207 --> 20:10.085
‫شرط می‌بندم قورباغه خوشحال می‌شه یه دونه‌ی دیگه برات درست کنه.

20:14.548 --> 20:19.928
‫همه خیلی هیجان‌زده شدن وقتی خانم سمندر موسیقی رقص رو گذاشت.

20:22.973 --> 20:24.391
‫این چه رقصیه؟

20:24.892 --> 20:27.394
‫من به این می‌گم «هاپِ گِل‌خورکی».

20:27.394 --> 20:28.854
‫هاپ! هاپ! هاپ!

20:28.854 --> 20:30.606
‫اینو نگاه کن.

20:37.529 --> 20:39.907
‫نه! اون کیکه آتیش گرفته!

20:47.122 --> 20:51.084
‫آقای گِل‌خورک، این فقط یه رسم تولد روی خشکیه.

20:51.084 --> 20:54.254
‫ما برای هر تولدی که جشن گرفتیم یه شمع روشن می‌کنیم.

20:55.172 --> 20:58.050
‫آقای گِل‌خورک حس خیلی بدی داشت

20:58.050 --> 21:01.470
‫که کیک تولد خانم سمندر رو خراب کرده.

21:01.470 --> 21:05.641
‫من خیلی متاسفم، همه. من دیگه می‌رم خونه.

21:05.641 --> 21:09.019
‫اینطوری، من... خب، دیگه مهمونی رو خراب نمی‌کنم.

21:10.020 --> 21:12.773
‫اصلاً در مورد چی حرف می‌زنی، عزیزم؟

21:13.315 --> 21:15.067
‫من هیچ کاری رو درست انجام نمی‌دم.

21:15.817 --> 21:19.696
‫- شما نمی‌خواین من برم؟
‫- اصلاً و ابداً.

21:19.696 --> 21:22.824
‫ما عاشق اینیم که تو به چیزها یه جور متفاوت نگاه می‌کنی.

21:22.824 --> 21:27.371
‫در واقع، نمی‌تونیم صبر کنیم تا اون «هاپ گِل‌خورکی» که داشتی می‌رفتی رو به ما هم یاد بدی.

21:27.371 --> 21:29.331
‫- آره.
‫- به نظر باحال میاد.

21:29.331 --> 21:31.667
‫وای، خیالم راحت شد!

21:31.667 --> 21:35.295
‫و باعث افتخارمه. با یه پرش به سمت چپ شروع می‌شه.

21:44.930 --> 21:46.390
‫چه مهمونی باحالی.

21:46.390 --> 21:50.853
‫همه شادی‌های جدیدی رو تجربه کردن. همه از همدیگه یاد گرفتن.

21:50.853 --> 21:53.230
‫خوشحالم که از قصه لذت بردی.

21:54.523 --> 21:57.150
‫تو اینجایی، کو. دنبالت می‌گشتم.

21:57.150 --> 21:59.528
‫کارل گفت اینو خودت درست کردی.

22:00.821 --> 22:05.784
‫حروف چینی که با خوشنویسی نوشته شدن. اسم «هِدر» رو می‌سازن.

22:05.784 --> 22:07.703
‫چقدر باحاله.

22:07.703 --> 22:11.748
‫اونقدر قشنگ کادوش کرده بودی که تقریباً دلم نمی‌اومد بازش کنم.

22:11.748 --> 22:15.794
‫ولی نگاه کن! انقدر از روبانش خوشم اومد که زدمش به موهام.

22:15.794 --> 22:18.839
‫شاید بعداً بتونیم با کاغذ قرمزش با هم یه کاردستی درست کنیم.

22:19.464 --> 22:21.383
‫من عاشق کاردستی درست کردنم.

22:21.383 --> 22:24.928
‫خوشحالم که از هدیه و کادوش هم خوشت اومده.

22:25.512 --> 22:26.930
‫عاشقشم.

22:28.807 --> 22:30.434
‫به مهمونی برمی‌گردی؟

22:34.813 --> 22:36.648
‫بله، دوست دارم.

22:36.648 --> 22:39.026
‫بازی‌های شما خیلی جالب بودن.

22:39.818 --> 22:41.111
‫می‌تونم منم یه بازی بهتون یاد بدم؟

22:39.818 --> 22:56.293
‫و شروع!

22:42.321 --> 22:43.614
‫یه بازی از چین.

22:43.614 --> 22:47.451
‫اسمش «دم اژدها رو بگیر» ـه و خیلی باحاله.

22:47.451 --> 22:49.286
‫من سر اژدها هستم،

22:49.286 --> 22:51.955
‫پس باید سعی کنم دم اژدها رو بگیرم.

22:51.955 --> 22:53.916
‫اونم تویی، استیل‌واتر.

22:56.293 --> 22:57.461
‫آره!

22:59.963 --> 23:01.256
‫بریم این طرف!

23:07.721 --> 23:08.931
‫آره!

23:09.955 --> 23:14.955
www.Doostihaa.com

23:14.770 --> 23:18.440
‫با روحمون
‫انگار بین درختا شناور بودیم

23:19.441 --> 23:23.445
‫مثل پرنده‌ها، اون بالاها پرواز می‌کردیم
‫و خستگی در می‌کردیم

23:23.445 --> 23:27.157
‫یا مثل یه کوه
‫و اون سرسبزی باطراوتش

23:27.157 --> 23:32.871
‫یه رویای بی‌انتها

23:32.871 --> 23:35.374
‫من یه ذره عسل پیدا کردم

23:36.041 --> 23:38.502
‫و حالا از درون شیرین‌تر شدم

23:41.588 --> 23:44.716
‫شاید یکم خنده‌دار باشه

23:44.716 --> 23:47.261
‫ولی حالا انگار دنیا طرف منه
