WEBVTT

00:20.854 --> 00:23.649
‫بیا اینور، مایکل! پاس بده اینجا!

00:31.114 --> 00:32.616
‫تونستم! تونستم!

00:32.616 --> 00:34.201
‫آفرین، کارل.

00:34.701 --> 00:36.828
‫هی، بچه‌ها. حدس بزنین چی شده؟

00:37.829 --> 00:40.332
‫- دفتر گمشده‌ت رو پیدا کردی؟
‫- نه، خنگول.

00:40.332 --> 00:43.585
‫قراره یه شعری که خودم نوشتم رو توی همایش فرهنگی هنری بخونم.

00:44.169 --> 00:46.338
‫چه خبر شگفت‌انگیزی.

00:46.839 --> 00:51.635
‫همه‌ی بچه‌های کلاسمون قراره یه کاری انجام بدن، مثلاً یه آهنگ یا یه رقص،

00:51.635 --> 00:54.096
‫و معلمم گفت من باید شعرم رو بخونم.

00:54.096 --> 00:55.430
‫من یه شعر بلدم.

00:55.430 --> 00:59.351
‫گل‌ها سرخن، اژدها آبیه...

01:00.894 --> 01:03.897
‫میزها پایه دارن، خب تو هم که داری!

01:06.149 --> 01:09.444
‫ممنونم که شعرت رو با ما به اشتراک گذاشتی، کارل.

01:09.444 --> 01:12.573
‫امیدوارم منم بتونم جلوی همه تو همایش به خوبی تو اجرا کنم.

01:12.573 --> 01:14.741
‫نگران نباش. تو عالی عمل می‌کنی.

01:14.741 --> 01:17.703
‫تو که برای تئاتر مدرسه هیچ مشکلی برای رفتن روی صحنه نداشتی.

01:17.703 --> 01:20.372
‫ولی این اجرا یه حس دیگه‌ای داره.

01:21.164 --> 01:25.586
‫من قراره تنهای تنها روی صحنه بایستم و چیزی رو بخونم که خودم نوشتم.

01:25.586 --> 01:27.921
‫شعر از دل آدم میاد،

01:27.921 --> 01:32.551
‫و این یعنی داری یه تیکه از وجود خودت رو هم با بقیه به اشتراک می‌ذاری.

01:32.551 --> 01:35.345
‫منم یه بار مجبور شدم تو یه همایش یه چیزی بخونم.

01:35.345 --> 01:38.932
‫اونقدر تمرین کردم و تمرین کردم تا اعتماد به نفسم بالا رفت.

01:38.932 --> 01:40.559
‫شاید تو هم بتونی همین کار رو بکنی.

01:40.559 --> 01:44.271
‫- می‌خوای شعرت رو برامون بخونی؟
‫- لطفاً شعرت رو بخون.

01:44.271 --> 01:47.983
‫خیلی لذت‌بخش می‌شه. مثل موسیقی برای گوش‌های من.

01:47.983 --> 01:51.445
‫شعر! شعر! شعر!

01:51.945 --> 01:54.031
‫فکر کنم تمرین کردن ضرری نداشته باشه.

01:56.617 --> 01:58.535
‫من می‌خوام یه «تانکا» بخونم.

01:58.535 --> 02:00.370
‫یه نوع شعر ژاپنیه.

02:00.954 --> 02:02.623
‫اسمش رو گذاشتم «مرغ مگس‌خوار».

02:03.248 --> 02:07.127
‫مرغ‌های مگس‌خوار وِزوِزکنان، با نسیمی ملایم تاب می‌خورم

02:07.127 --> 02:09.545
‫بال‌هایم علف‌های بلند را لمس می‌کند

02:09.545 --> 02:13.342
‫در طبیعت تنها ایستاده‌ام، اما هرگز تنها نیستم

02:17.012 --> 02:18.013
‫ایول!

02:21.308 --> 02:23.894
‫این بهترین شعری بود که تا حالا شنیدم.

02:23.894 --> 02:26.647
‫کلمه‌هاش خیلی چرخشی بودن!

02:26.647 --> 02:30.651
‫شعر تو باعث شد منم حس کنم یه مرغ مگس‌خوارم.

02:30.651 --> 02:32.110
‫ممنون.

02:32.110 --> 02:35.656
‫فقط به چیزی که دوست دارم و به بودن در طبیعت فکر کردم.

02:35.656 --> 02:38.700
‫- بعدش اونا رو با هم ترکیب کردم.
‫- دو تا چیز با هم؟

02:38.700 --> 02:42.788
‫«موچی شیرین و بامبوی سبز.» این می‌شه اسم شعر من.

02:43.288 --> 02:45.123
‫منم می‌خوام یه شعر بنویسم!

02:45.624 --> 02:47.251
‫و موچی چیه؟

02:48.252 --> 02:50.712
‫یه جور برنج شیرین و چسبناکه.

02:50.712 --> 02:54.508
‫مخصوصاً وقتی دور بستنی پیچیده بشه، خیلی خوشمزه می‌شه.

02:55.843 --> 02:57.803
‫به نظر خوب میاد.

02:58.428 --> 02:59.638
‫همینطوره.

02:59.638 --> 03:02.516
‫حالا، بیاین برای شما دو تا کاغذ پیدا کنیم

03:02.516 --> 03:06.436
‫تا بتونین تا وقتی حس و حالش رو دارین، شعرهاتون رو بنویسین.

03:07.437 --> 03:10.107
‫خب، نظرت در مورد شعر خوندنم چی بود؟

03:10.691 --> 03:11.733
‫شعر خوندنت؟

03:12.901 --> 03:15.237
‫شعر خوندنت عالی بود.

03:15.737 --> 03:18.574
‫به نظر می‌رسید اون بالا بهت خوش می‌گذره.

03:19.241 --> 03:21.743
‫نمی‌دونم استیل‌واتر برای پیدا کردن اون کاغذ کمک لازم داره یا نه.

03:21.743 --> 03:23.579
‫ولی نظرت در مورد خود شعر چی بود؟

03:24.621 --> 03:28.166
‫اوه، شعر. جالب بود.

03:28.166 --> 03:31.795
‫- از چه نظر؟
‫- خب... منو به فکر فرو برد.

03:31.795 --> 03:34.047
‫عالیه. باید هم همینطور باشه.

03:34.047 --> 03:35.549
‫خب، به چی فکر می‌کردی؟

03:36.466 --> 03:41.638
‫خب، داشتم فکر می‌کردم که راستش خیلی درکش نکردم.

03:42.222 --> 03:45.309
‫لازم نیست درکش کنی. همین که حسش کنی کافیه.

03:49.313 --> 03:50.731
‫حسش هم نکردی؟

03:53.400 --> 03:56.028
‫پس این یعنی ازش خوشت نیومد.

03:56.570 --> 03:57.988
‫من واقعاً متاسفم.

03:57.988 --> 03:59.948
‫نمی‌خوام ناراحتت کنم.

04:00.908 --> 04:02.868
‫شاید نباید هیچی می‌گفتم.

04:02.868 --> 04:05.579
‫نه. تو صادق بودی.

04:06.079 --> 04:08.707
‫ولی کاش هیچ‌وقت نظرت رو نمی‌پرسیدم.

04:15.672 --> 04:17.548
‫همه چی مرتبه، مایکل؟

04:18.841 --> 04:20.719
‫من شعر ادی رو نفهمیدم.

04:25.641 --> 04:28.769
‫بذار ببینم دفترش رو لازم داره یا نه.

04:41.490 --> 04:42.574
‫سلام، ادی.

04:45.661 --> 04:47.996
‫فکر می‌کنم این مال توئه.

04:47.996 --> 04:50.082
‫ممنون، ولی می‌تونی نگهش داری.

04:50.082 --> 04:52.584
‫نمی‌خوام شعرم رو تو همایش بخونم.

04:54.878 --> 04:57.798
‫تو که قبلاً خیلی برای خوندنش هیجان داشتی.

04:57.798 --> 04:59.299
‫چیزی عوض شده؟

04:59.299 --> 05:01.051
‫مایکل ازش خوشش نیومد.

05:02.594 --> 05:05.305
‫می‌فهمم که این چقدر می‌تونه ناامیدکننده باشه.

05:06.348 --> 05:10.435
‫می‌دونی، ادی، هر کسی هنر رو یه جور متفاوت تجربه می‌کنه،

05:10.936 --> 05:13.689
‫چه یه شعر باشه چه یه نقاشی.

05:14.940 --> 05:17.568
‫گاهی وقتا این یعنی ممکنه ازش خوشت نیاد.

05:17.568 --> 05:20.153
‫ولی اگه من بخوام همه ازش خوششون بیاد چی؟

05:21.321 --> 05:23.782
‫یه نفر هست که فکر می‌کنم باید باهاش حرف بزنی.

05:24.283 --> 05:29.830
‫و تو راه، یه قصه‌ی بامزه برات تعریف می‌کنم که شاید خوشت بیاد.

05:30.330 --> 05:32.457
‫دوست دارم یه چیز بامزه بشنوم.

05:33.208 --> 05:38.881
‫خب، این قصه توی یه گالری هنری اتفاق میفته، نه خیلی وقت پیش.

05:41.425 --> 05:44.636
‫یه گالری هنری یه کم شبیه موزه است.

05:44.636 --> 05:48.599
‫اینجا، هنرمندها جدیدترین شاهکارهاشون رو به نمایش می‌ذاشتن.

05:49.683 --> 05:54.688
‫یه شب، سه تا هنرمند جوون دقیقاً همین کار رو می‌کردن.

05:54.688 --> 05:57.983
‫اون‌ها بهترین آثار هنریشون رو به نمایش گذاشته بودن.

05:58.567 --> 06:00.611
‫اون‌ها بی‌نهایت مضطرب بودن،

06:00.611 --> 06:05.741
‫چون یه منتقد هنری خیلی مهم اونجا بود تا کار همه رو ببینه.

06:07.701 --> 06:08.785
‫داره میاد.

06:09.661 --> 06:11.747
‫امیدوارم از نقاشی من خوشش بیاد.

06:13.040 --> 06:14.041
‫منم همینطور.

06:14.041 --> 06:19.755
‫معلوم بود که هنرمندها برای نظر این منتقد ارزش زیادی قائل بودن.

06:25.219 --> 06:26.720
‫درکش نمی‌کنم.

06:33.685 --> 06:35.312
‫حسش نمی‌کنم.

06:39.775 --> 06:40.984
‫درکش می‌کنم.

06:42.110 --> 06:43.612
‫حسش می‌کنم.

06:44.112 --> 06:47.157
‫ولی خوشم نمیاد ازش.

06:48.408 --> 06:51.036
‫هنرمندها ناامید شدن.

06:52.120 --> 06:57.376
‫مخصوصاً وقتی که منتقد از چیز بعدی که دید، کلی تعریف کرد.

06:59.670 --> 07:00.921
‫حالا، این...

07:01.421 --> 07:03.715
‫این یه شاهکاره.

07:04.633 --> 07:05.968
‫اینکه چطور کج وایساده.

07:05.968 --> 07:10.764
‫چه بیانیه‌ی هنری جسورانه‌ای. چقدر معمولی، و در عین حال چقدر والا.

07:11.265 --> 07:15.018
‫چه تصویر دقیقی از تسلیم شدن در برابر بیهودگیِ نظم.

07:16.478 --> 07:20.482
‫از نظر من، این یعنی هنر.

07:24.027 --> 07:26.488
‫از نظر من که شبیه یه جاروی ساده‌ی قدیمیه.

07:27.656 --> 07:29.074
‫آها، اینجاست.

07:31.535 --> 07:33.537
‫همه‌جا دنبال این می‌گشتم.

07:36.665 --> 07:39.585
‫ببخشید، اون اثر هنری شماست؟

07:40.419 --> 07:42.129
‫نه، پسرجون. این جاروی منه.

07:42.713 --> 07:44.339
‫باورتون نمی‌شه،

07:44.339 --> 07:47.342
‫ولی یه منتقد هنری معروف همین الان بهش گفت یه شاهکار.

07:47.342 --> 07:49.011
‫واقعاً؟

07:49.011 --> 07:51.388
‫خب، فکر کنم هر کسی حق داره نظر خودشو داشته باشه.

07:51.388 --> 07:56.101
‫و اگه نظر منو بخوای، این سه تا که اینجا هستن شاهکارهای واقعی‌ان.

07:56.101 --> 07:59.771
‫در اون لحظه، اون سه هنرمند فهمیدن

07:59.771 --> 08:04.443
‫که نظر یک نفر ارزش یه چیزی رو تعیین نمی‌کنه،

08:04.443 --> 08:06.987
‫حتی اگه اون منتقد خیلی مهم باشه.

08:09.281 --> 08:11.450
‫مایکل مثل اون منتقد هنری از خود راضی نبود.

08:12.075 --> 08:14.203
‫ولی می‌فهمم که اون هنرمندها چه حسی داشتن.

08:14.703 --> 08:17.456
‫وقتی کسی از چیزی که تو بهش افتخار می‌کنی خوشش نمیاد،

08:17.456 --> 08:18.916
‫حس خیلی خوبی نداره.

08:18.916 --> 08:21.752
‫می‌دونستم که این قصه رو درک می‌کنی.

08:21.752 --> 08:24.254
‫و حالا، رسیدیم.

08:25.297 --> 08:28.550
‫اون آقای مورگانه! ایشون همونیه که می‌خواستین باهاش حرف بزنم؟

08:28.550 --> 08:30.260
‫بله، خودشه.

08:30.260 --> 08:34.306
‫آقای مورگان می‌دونه نوشتن چیزی از ته دل چه حسی داره،

08:34.806 --> 08:36.265
‫درست مثل تو.

08:37.518 --> 08:40.938
‫همه‌ی بچه‌های کلاس من قراره یه آهنگ یا یه رقص اجرا کنن.

08:40.938 --> 08:43.649
‫و تو چه نوع هنری رو قراره به اشتراک بذاری، ادی؟

08:44.149 --> 08:46.109
‫شعر. چیزیه که خودم نوشتم.

08:47.152 --> 08:50.614
‫این فوق‌العاده‌ست. حتماً خیلی هیجان‌زده‌ای.

08:50.614 --> 08:51.907
‫هستم.

08:51.907 --> 08:54.326
‫یعنی، بودم.

08:54.326 --> 08:58.121
‫من برای خوندن شعرم تمرین کردم، ولی همه ازش خوششون نیومد.

08:59.581 --> 09:00.958
‫بذار حدس بزنم.

09:01.458 --> 09:05.295
‫این باعث شد به این فکر کنی که شعرت اصلاً خوبه یا نه،

09:05.295 --> 09:08.632
‫و اینکه اصلاً تو شعر گفتن استعداد داری یا نه؟

09:09.132 --> 09:10.509
‫از کجا فهمیدین؟

09:13.011 --> 09:17.683
‫چون من خودم بارها و بارها همین حس‌ها رو داشتم.

09:17.683 --> 09:23.272
‫می‌دونی، خیلی‌ها کتاب‌های منو دوست دارن، ولی بعضی‌ها هم دوست ندارن.

09:23.272 --> 09:24.356
‫واقعاً؟

09:24.356 --> 09:26.650
‫ولی خوندن کتاب‌های شما خیلی لذت‌بخشه.

09:26.650 --> 09:28.861
‫خب، ممنونم، ادی.

09:29.361 --> 09:31.446
‫ولی همه اینطور فکر نمی‌کنن.

09:31.446 --> 09:36.994
‫در واقع، غیرممکنه که همه در مورد همه چیز یه جور فکر کنن.

09:36.994 --> 09:40.247
‫پس، شما فقط روی چیزهای خوبی که بقیه می‌گن تمرکز می‌کنین؟

09:40.247 --> 09:41.707
‫نه.

09:42.207 --> 09:47.754
‫اگه بخوام نقدهای خوب رو باور کنم، باید نقدهای بد رو هم باور کنم.

09:49.423 --> 09:52.718
‫به جاش، من فقط به خودم ایمان دارم.

09:52.718 --> 09:53.886
‫به خودتون؟

09:53.886 --> 09:58.348
‫اگه من از چیزی که می‌نویسم خوشحال باشم، فقط همون مهمه.

10:06.023 --> 10:07.566
‫من عاشق موچی‌ام

10:07.566 --> 10:12.321
‫در سایه‌ی درخت بامبو، طعمش خیلی شیرینه

10:14.114 --> 10:18.619
‫توت‌فرنگی و چای سبز، اینا چیزاییه که تو موچی منه

10:18.619 --> 10:24.082
‫بستنی موچی واقعاً باحاله، حالا دلم می‌خواد یه کم بخورم

10:24.583 --> 10:25.709
‫آفرین.

10:25.709 --> 10:26.919
‫ایول!

10:28.128 --> 10:30.130
‫بعد از شنیدن شعرهای شما،

10:30.130 --> 10:34.343
‫یهو هوس بستنی موچی کردم.

10:43.227 --> 10:44.228
‫ادی؟

10:44.228 --> 10:46.730
‫من واقعاً متاسفم که قبلاً ناراحتت کردم.

10:46.730 --> 10:47.940
‫نمی‌خواستم اینطور بشه.

10:47.940 --> 10:49.233
‫اشکالی نداره، مایکل.

10:49.233 --> 10:53.153
‫من یاد گرفتم که قرار نیست همه از شعر من خوششون بیاد، و این اشکالی نداره.

10:53.737 --> 10:56.448
‫این یعنی قراره شعرت رو تو همایش بخونی؟

11:02.246 --> 11:05.666
‫باورم نمی‌شه قراره برم اونجا و جلوی همه آواز بخونم.

11:05.666 --> 11:08.085
‫تو عالی عمل می‌کنی. من عاشق آواز خوندنتم.

11:08.085 --> 11:09.169
‫ممنون.

11:09.169 --> 11:12.631
‫ولی اگه اونا ازش خوششون نیاد چی؟ یا از نمایش؟

11:13.257 --> 11:14.925
‫چطور می‌تونی انقدر آروم باشی؟

11:14.925 --> 11:18.512
‫الان آرومم، ولی قبلاً نگران بودم.

11:18.512 --> 11:20.222
‫فکر می‌کردم شعرم اصلاً خوب نیست.

11:20.889 --> 11:24.726
‫ولی حالا فهمیدم فقط یه نفر هست که باید اونجا راضیش کنم.

11:25.227 --> 11:26.562
‫بذار یه قصه برات تعریف کنم

11:26.562 --> 11:29.690
‫در مورد سه تا هنرمند که کارهاشون تو یه نمایشگاه بود.

11:31.900 --> 11:33.735
‫- ایول!
‫- تو می‌تونی، ادی.

11:35.404 --> 11:36.613
‫ممنونم.

11:38.198 --> 11:41.702
‫من قراره یه شعر تانکا که خودم نوشتم رو بخونم، به اسم «مرغ مگس‌خوار».

11:44.246 --> 11:48.208
‫مرغ‌های مگس‌خوار وِزوِزکنان، با نسیمی ملایم تاب می‌خورم

11:48.208 --> 11:50.127
‫بال‌هایم علف‌های بلند را لمس می‌کند...

12:08.896 --> 12:11.523
‫چه روز زیبایی برای کوه‌پیمایی.

12:12.024 --> 12:15.152
‫حتی برگ‌ها هم از هیجان دارن می‌رقصن.

12:18.947 --> 12:21.033
‫سعی کن منو بگیری، کو!

12:21.033 --> 12:23.535
‫این قراره بهترین طبیعت‌گردی عمرمون بشه.

12:23.535 --> 12:26.163
‫نمی‌تونم صبر کنم تا همه‌ی پرنده‌های تو کتابم رو پیدا کنم.

12:26.163 --> 12:28.290
‫خیلی جالبه.

12:28.290 --> 12:29.917
‫کلی پرنده برای دیدن هست.

12:29.917 --> 12:34.713
‫می‌دونستین این جنگل‌ها خونه‌ی ۳۰ گونه‌ی شگفت‌انگیز از پرنده‌هاست؟

12:36.423 --> 12:38.550
‫این خیلی گونه‌ی زیادیه.

12:40.010 --> 12:41.386
‫«گونه» چیه؟

12:41.386 --> 12:45.516
‫«گونه» فقط یه راه علمی برای گفتن «انواع مختلف پرنده‌ها»ست.

12:45.516 --> 12:46.600
‫ببین؟

12:46.600 --> 12:50.812
‫بعضی پرنده‌ها به بلندی هواپیماها پرواز می‌کنن، در حالی که بعضی دیگه اصلاً پرواز نمی‌کنن.

12:51.396 --> 12:54.233
‫امروز، من قراره هر چقدر که می‌تونم پیدا کنم.

12:54.233 --> 12:58.028
‫و هر بار که یکی رو ببینم، می‌تونم توی یکی از این خونه‌های کوچیک تیک بزنم.

12:58.612 --> 13:00.614
‫چقدر خونه.

13:00.614 --> 13:04.868
‫شاید مجبور بشی تمام روز رو بگردی. این خیلی پرنده‌ی زیادیه.

13:04.868 --> 13:08.789
‫خب، اگه کسی بتونه همه‌ی اون خونه‌ها رو تیک بزنه، اون مایکل ـه.

13:09.748 --> 13:11.583
‫حالا، همه یادتون باشه،

13:11.583 --> 13:15.420
‫یه پرنده‌نگر خوب بودن به صبر و مشاهده‌ی دقیق احتیاج داره.

13:15.420 --> 13:17.631
‫چیزی که می‌بینین به این بستگی داره که کجا رو نگاه کنین.

13:19.383 --> 13:21.593
‫چشم‌های پرنده‌نگر من آماده‌ان.

13:26.056 --> 13:30.185
‫فکر می‌کنم همه‌مون برای پیدا کردن چند تا پرنده‌ی زیبا هیجان داریم.

13:30.185 --> 13:32.479
‫بیاین ببینیم چی می‌تونیم پیدا کنیم.

13:38.318 --> 13:39.319
‫یه نکته‌ی جالب.

13:39.319 --> 13:42.114
‫پرنده‌ها از چیزهایی که در دسترسشونه برای ساختن لونه‌هاشون استفاده می‌کنن.

13:42.114 --> 13:45.075
‫وقت یه پرش قدرتیه!

13:53.125 --> 13:55.294
‫کو، یه پرنده.

13:58.380 --> 14:01.884
‫مایکل! این چه پرنده‌ایه؟

14:01.884 --> 14:03.177
‫تو یه پرنده دیدی؟

14:07.222 --> 14:12.144
‫شاید برگرده. خیلی پشمالو بود.

14:12.144 --> 14:14.730
‫پشمالو بود؟ چقدر پشمالو؟

14:14.730 --> 14:18.358
‫اینقدر پَر داشت.

14:19.568 --> 14:21.320
‫ولی مطمئنی، کارل؟

14:21.320 --> 14:24.656
‫منم به پرنده نگاه کردم. به نظرم بدنش صاف بود.

14:25.365 --> 14:28.827
‫خب، پس صاف یا پشمالو.

14:28.827 --> 14:33.123
‫- چه رنگی بود؟
‫- یه جورایی قرمز بود؟

14:34.499 --> 14:36.251
‫می‌تونه هر کدوم از اینا باشه.

14:37.878 --> 14:39.254
‫بیاین به راهمون ادامه بدیم.

14:46.178 --> 14:47.888
‫متاسفم، مایکل.

14:47.888 --> 14:51.642
‫می‌دونم دلت می‌خواد پرنده ببینی. ما دنبال پرنده‌های بیشتری می‌گردیم.

14:51.642 --> 14:53.060
‫ممنون، کو.

14:53.060 --> 14:55.854
‫فقط یادتون باشه، باید خیلی با دقت نگاه کنیم

14:55.854 --> 14:57.898
‫تا هیچ جزئیاتی رو از دست ندیم. باشه؟

15:19.962 --> 15:23.590
‫چقدر زیبایی دور و بر ماست، اینطور نیست، مایکل؟

15:23.590 --> 15:28.220
‫بله. می‌دونستین توکای خندان کاکل‌سفید به صورت گله‌ای سفر می‌کنه؟

15:28.220 --> 15:31.014
‫چقدر خوبه که آدم دوستایی برای پرواز کردن داشته باشه.

15:37.813 --> 15:38.814
‫مایکل!

15:38.814 --> 15:41.316
‫یه چیزی این بالا داره دور خودش می‌چرخه.

15:42.609 --> 15:43.861
‫امکان نداره!

15:46.238 --> 15:47.281
‫رفت.

15:47.281 --> 15:48.365
‫شاید یه عقاب بود.

15:48.365 --> 15:51.243
‫یا یه شاهین. یا یه عقاب ماهی‌گیر چطور؟

15:52.202 --> 15:56.331
‫یا شاید یه اژدها بود! یه اژدهای بزرگ که آتیش از دهنش بیرون میاد.

15:57.457 --> 15:59.960
‫مطمئن نیستم به بزرگی یه اژدها بود.

15:59.960 --> 16:01.962
‫ولی واقعاً بزرگ بود.

16:05.507 --> 16:07.968
‫اِ، سلام به تو، جغد کوچولو.

16:09.970 --> 16:12.681
‫یه جغد؟ تو روز بیداره؟

16:12.681 --> 16:16.059
‫شرط می‌بندم یه جغد شاهینی شمالیه. یا شاید یه جغد کوتوله.

16:20.063 --> 16:22.441
‫چه غافلگیری فوق‌العاده‌ای.

16:22.441 --> 16:25.903
‫یه پروانه که تظاهر می‌کنه یه جغده.

16:26.403 --> 16:28.697
‫یه پروانه که شبیه جغده؟

16:29.198 --> 16:32.201
‫بیاین به راهمون ادامه بدیم. اینجا چیزی برای دیدن نیست.

16:46.381 --> 16:49.760
‫نگران نباش، کو. اینجا تمساح نداره.

16:50.928 --> 16:54.973
‫کلی چیزای دیگه برای دیدن هست. از روی این کنده رد می‌شیم.

16:54.973 --> 16:56.517
‫چه ماجرایی.

16:57.184 --> 16:58.227
‫وایسین منم بیام!

17:02.189 --> 17:04.650
‫از طبیعت‌گردی لذت می‌بری، مایکل؟

17:06.068 --> 17:07.277
‫نه خیلی.

17:07.277 --> 17:10.280
‫من تنها کسی‌ام که امروز هیچ پرنده‌ای ندیده،

17:10.280 --> 17:12.532
‫و تنها دلیلی که اومدم هم همین بود.

17:13.742 --> 17:15.243
‫تنها دلیل؟

17:15.993 --> 17:18.955
‫خب، شاید تنها دلیلش نباشه.

17:19.455 --> 17:20.874
‫ولی مهم بود.

17:26.088 --> 17:30.467
‫بعضی وقتا وقتی تمام تمرکزمون رو روی یه چیز می‌ذاریم،

17:30.467 --> 17:34.221
‫بقیه‌ی چیزها می‌تونن نامرئی بشن.

17:36.598 --> 17:39.726
‫اگه فقط به چیزی که تو دستمونه نگاه کنیم،

17:39.726 --> 17:43.647
‫ممکنه چیزی که درست جلوی چشممونه رو از دست بدیم.

17:47.359 --> 17:49.278
‫دوست داری یه قصه بشنوی؟

17:49.278 --> 17:51.530
‫من همیشه دوست دارم قصه‌های شما رو بشنوم.

17:52.072 --> 17:54.950
‫و منم همیشه دوست دارم اونا رو برات تعریف کنم.

17:55.534 --> 17:58.161
‫خب. سال‌ها پیش،

17:58.161 --> 18:04.251
‫یه شهر کوچیکی بود که داشت به یه شهر بزرگ تبدیل می‌شد.

18:06.336 --> 18:10.757
‫بنجامین تازه کار جدیدش رو به عنوان کارگر تعمیر و نگهداری شروع کرده بود.

18:15.512 --> 18:19.975
‫هر روز اون پیاده‌روی تازه‌ساز شهر رو بازرسی می‌کرد

18:19.975 --> 18:23.437
‫- تا لب‌پریدگی و ترک‌ها رو پیدا کنه.
‫- یه دونه اونجاست.

18:23.437 --> 18:25.314
‫و یه دونه هم اینجا.

18:25.314 --> 18:28.317
‫بنجامین اونقدر روی کارش تمرکز کرده بود،

18:28.317 --> 18:31.987
‫که هیچ‌وقت از پیاده‌روی زیر پاش چشم برنمی‌داشت.

18:31.987 --> 18:35.240
‫- روز زیباییه، اینطور نیست، بنجامین؟
‫- بله، واقعاً همینطوره.

18:39.077 --> 18:42.873
‫چندین سال گذشت، و بنجامین یه کم پیرتر شده بود.

18:43.498 --> 18:45.459
‫و پیاده‌رو هم همینطور.

18:45.459 --> 18:48.420
‫و اون به زیر نظر گرفتن دقیقش ادامه می‌داد،

18:48.420 --> 18:51.924
‫و از هر ترکی که پیدا می‌کرد، یادداشت‌های دقیقی برمی‌داشت.

18:52.674 --> 18:53.926
‫این ترک بزرگ‌تر شده.

18:54.426 --> 18:57.262
‫و این طرف هم یکی یه چیزی ریخته.

18:57.888 --> 19:02.142
‫ولی در حالی که اون فقط روی پیاده‌رو تمرکز کرده بود،

19:02.142 --> 19:07.439
‫متوجه تغییرات بزرگی که دور و برش اتفاق میفتاد، نشد.

19:09.191 --> 19:11.318
‫سال‌های بیشتری هم گذشت،

19:11.318 --> 19:15.072
‫و حالا بنجامین خیلی پیر شده بود...

19:15.072 --> 19:18.325
‫...و هنوز داشت سخت کار می‌کرد و پیاده‌رو رو بازرسی می‌کرد.

19:21.078 --> 19:23.580
‫ببخشید. اجازه هست.

19:23.580 --> 19:27.751
‫اگه زحمتی نیست یه کم برین کنار، من فقط باید این ترک رو بازرسی کنم.

19:27.751 --> 19:31.505
‫بنجامین، برای سال‌ها کار سخت شما،

19:31.505 --> 19:34.716
‫شهر بزرگ ما از شما برای خدماتتون تشکر می‌کنه.

19:36.343 --> 19:37.886
‫اوه، ممنونم، آقای شهردار.

19:37.886 --> 19:39.721
‫در طول همه‌ی این سال‌ها،

19:39.721 --> 19:42.015
‫شما حتماً تغییرات زیادی رو دیدین.

19:42.599 --> 19:43.892
‫بله، دیدم.

19:43.892 --> 19:47.312
‫این پیاده‌رو قبلاً کوتاه بود، ولی الان خیلی بلنده.

19:48.105 --> 19:50.357
‫و من در طول سال‌ها شکل گرفتن ترک‌های زیادی رو دیدم.

19:50.357 --> 19:55.779
‫منظور من همه‌ی تغییراتی بود که تو شهر بزرگمون اتفاق افتاده.

19:55.779 --> 20:01.118
‫وقتی شما شروع کردین ما یه شهر خیلی کوچیک بودیم، ولی حالا ما رو نگاه کنین.

20:05.914 --> 20:10.794
‫بنجامین تمام این سال‌ها اونقدر مشغول نگاه کردن به پایین و به پیاده‌رو بود،

20:11.295 --> 20:15.924
‫که هیچ‌وقت متوجه تغییراتی که اون بالا اتفاق میفتاد، نشد.

20:16.425 --> 20:20.554
‫حالا، تعطیلاتی که شایسته‌ش هستین رو چطور می‌خواین بگذرونین؟

20:20.554 --> 20:26.643
‫تصور کنین اگه هر از گاهی فقط بالا رو نگاه می‌کردم، چه چیزهایی رو می‌تونستم ببینم.

20:26.643 --> 20:30.189
‫خب، من می‌خوام از همین الان این کار رو شروع کنم.

20:41.408 --> 20:43.827
‫من امروز خیلی شبیه بنجامین رفتار کردم.

20:43.827 --> 20:46.371
‫تمام طول مسیر حواسم به کتابم بود

20:46.371 --> 20:48.123
‫به جای اینکه به دور و برم نگاه کنم.

20:49.082 --> 20:55.005
‫برای اینکه دنیا رو واقعاً تجربه کنیم، باید حواسمون رو باز کنیم.

20:55.506 --> 21:00.427
‫فقط اون موقع است که می‌تونیم همه‌ی چیزهای شگفت‌انگیز دور و برمون رو ببینیم.

21:01.220 --> 21:03.764
‫وقتی به دور و برت نگاه می‌کنی چی می‌بینی؟

21:05.140 --> 21:09.019
‫خب، کلی درخت می‌بینم و یه جوی آب.

21:09.811 --> 21:12.773
‫- و یه پاندا.
‫- بله.

21:12.773 --> 21:15.025
‫همه‌ی این چیزا اینجا هستن.

21:15.734 --> 21:18.028
‫حالا، چشم‌هات رو ببند.

21:18.904 --> 21:21.865
‫بیا به همه چیز دور و برمون گوش بدیم.

21:22.950 --> 21:23.992
‫چه بویی حس می‌کنی؟

21:26.161 --> 21:31.959
‫بوی سوزن‌های تازه‌ی کاج و برگ‌های خیس رو حس می‌کنم.

21:32.918 --> 21:34.503
‫و چه چیزی حس می‌کنی؟

21:35.671 --> 21:38.048
‫حس می‌کنم خاک زیر کفش‌هام خُرد می‌شه.

21:38.882 --> 21:40.717
‫چه صدایی می‌شنوی؟

21:40.717 --> 21:44.930
‫صدای باد رو می‌شنوم که لای برگ‌ها می‌پیچه،

21:44.930 --> 21:46.390
‫و...

21:48.809 --> 21:50.769
‫صدای پرنده‌ها رو می‌شنوم.

21:51.270 --> 21:53.355
‫یه دارکوب و یه سینه سرخ.

21:53.856 --> 21:57.693
‫بهم بگو، مایکل، حالا چی می‌بینی؟

22:00.320 --> 22:02.114
‫باورم نمی‌شه.

22:15.335 --> 22:16.336
‫هی، مایکل.

22:18.255 --> 22:20.090
‫چیزی از لیستت رو تیک زدی؟

22:20.883 --> 22:25.262
‫نه، ولی کلی چیز شگفت‌انگیز پیدا کردم که تو لیستم نبود.

22:26.722 --> 22:28.473
‫بیاین. بهتون نشون می‌دم.

22:28.473 --> 22:30.184
‫نمی‌خوای از کتابت استفاده کنی؟

22:31.810 --> 22:34.104
‫برای تنوع می‌خوام بالا رو نگاه کنم.

22:39.902 --> 22:42.279
‫اون صدا رو می‌شنوین؟ اون یه دارکوبه.

22:42.279 --> 22:43.614
‫وای.

22:44.156 --> 22:46.575
‫و اونجا رو نگاه کنین. یه سنجاقک.

22:47.451 --> 22:49.036
‫و یه سینه سرخ. دیدین؟

22:51.600 --> 22:57.600
www.Doostihaa.com

23:02.007 --> 23:05.552
‫با روحمون
‫انگار بین درختا شناور بودیم

23:06.637 --> 23:10.766
‫مثل پرنده‌ها، اون بالاها پرواز می‌کردیم
‫و خستگی در می‌کردیم

23:10.766 --> 23:14.311
‫یا مثل یه کوه
‫و اون سرسبزی باطراوتش

23:14.311 --> 23:20.234
‫یه رویای بی‌انتها

23:20.234 --> 23:22.528
‫من یه ذره عسل پیدا کردم

23:23.278 --> 23:26.156
‫و حالا از درون شیرین‌تر شدم

23:28.825 --> 23:31.954
‫شاید یکم خنده‌دار باشه

23:31.954 --> 23:34.581
‫ولی حالا انگار دنیا طرف منه
